شمه ای از فعالیت های انجمن محسن هشترودی از سال 1395 به بعد

شمه ای از فعالیت های انجمن محسن هشترودی از سال
بیشتر بخوانید

نشست بازخوانی اندیشه‌های مرحوم دکتر محسن هشترودی

نشست بازخوانی اندیشه‌های مرحوم دکتر محسن هشترودی نشست بازخوانی اندیشه‌های
بیشتر بخوانید

جایزه ریاضی محسن هشترودی – تهران

جایزه ریاضی محسن هشترودی - تهران گزارش فعالیت – عباس
بیشتر بخوانید

محسن هشترودي: شاعر و اديب -كاميار عابدي

محسن هشترودي: شاعر و اديب -كاميار عابدي ۱- نگاهي به
بیشتر بخوانید

«علم و هنر بن مایهء ارتباط بین مردمان است و صلح میوۀ گفت و گوی میان فرهنگ ها.»

دكتر محسن هشترودي

محسن هشترودی، دانشمند و پژوهشگری کم مانند در ریاضیات بود اما به دانش های گوناگون دیگری نیز اِشراف داشت از جمله معرفت شناسی، فلسفه و ادبیات. نه تنها در زادگاهش، ایران، که در بسیاری از کشورهای پیشرفتۀ جهان شهُره بود و با مراکز معتبر علمی آن ها همکاری می کرد. به خدمت در زمینۀ آموزش و پرورش مدرن نیز علاقه ای ویژه داشت.انجمن محسن هشترودی در فرانسه ( مو-ها ) نامیده می شود. هدف بنیادی این انجمن بهره وری از ارزش ها و باورهای مشترک و ارزندۀ جوامع پیشرفتۀ بشری است، به ویژه انسانیت، پای بندی به اصول اخلاقی و تعهد به آموزش و پرورش نسل جوان.

نه تنها بسیاری از ملت های رشد یابنده از اهمیت و ضرورت دستیابی به چنین ارزش ها و آرمان هائی کمابیش بی خبر مانده اند، که حاکمان بی اعتنا به آزادی و پیشرفت مردمان نیز در ادامۀ دشمنی مستمر با این آرمان ها لحظه ای درنگ و تردید نمی کنند. در سال های اخیر، و با توجه به این واقعیت های تلخ، انجمن هشترودی به افشا و اعتراض به نمونه های نقض آزادی ها و حقوق بشر در جوامع اکثریت مسلمان پرداخته است، به ویژه حقوق زنان و سرکوبی اقلیت های قومی و مذهبی؛ شکنجه زندانیان و محروم کردن متهمان از حق دفاع و مجازات و اعدام خودسرانۀ آن ها و مهم تر از همه تقویت غرائز برتری طلبانه مردمان و تحریک آنان به دشمنی و ستیزه جوئی با دگران و دگراندیشان.

تنها با ترویج آرا و باورهای بشردوستانه و مسالمت جویانه و آرمان گرا، با داد و ستدهای فرهنگی بین جوامع گوناگون، با دوری جستن از تعصبات ملی و مذهبی و در تفاهم با دگراندیشان و دگر دینان است که می توان به زدودن کژروی ها و درمان بیماری های اجتماعی پرداخت. با بزرگداشت زندگی و تشریح خدمات ارزندۀ آموزگاران اخلاق و انسانیت است که می توان بذرهای آشتی و مدارا و مسالمت دراذهان مردمان را بارورکرد. در تمدن های معاصر شرقی به ویژه در هندوستان و ایران چنین آموزگارانی اندک نبوده اند. رابیندرانات تاگور و محسن هشترودی را به یقین می توان در زمرۀ آنان شمرد.

هشترودی رشد و بلوغ معنوی و فرهنگی جوامع را وامدار پویائی و پیشرفت  نسل جوان می دانست. در باور او «نسل جوان باید زبان حال نیاکان باشد و نه مایۀ حسرت آنان.»