تاریخچه 

دوران نخست فعالیت های انجمن هشترودی از سال ۱۳۷۴ تا سال ۱۳۸۳بود.در این دوران ضرورت یاری رسانی به پناهجویان ایرانی در کشور های ارو پائی، به ویژه فرانسه،از سوی دیگر دو محور اصلی برنامه های انجمن را تشکیل می داد.

در این دوره ، با وجودامکانات ناچیز مادی ، فعالیت های مستمر وکارای انجمن مورد توجه وتشویق نهادهای مختلف فرهنگی وبشر دوست ازجمله سازمان خدمات اجتماعی وسندیکای فرهنگیان فرانسه قرار گرفت.پشت گرم به این تشویق ها وهمراهی ها، انجمن توانست به یاری شماری پناهندگان ایرانی بشتابد وآنان رااز مخاطرات ناشی از اقامت غیر قانونی برهاند ورنج بی نوائی وبی پناهی در غربت را برایشان قابل تحمل تر کند.پایه گذاران واعضای انجمن برآن بودندکه همواره به هدفهای منشورو مرامنامه خود،که بر پایه ی ارزش های انسان دوستانه واعتقادراسخ به نظام مردم سالاری ،استوار شده بود وفادار باشند.افزون براین ، اعضای ا نجمن می کوشیدند تا پناهجویان وپناهندگان ایرانی رابااارزش های حاکم بر جامعه ی میزبان وبا حقوق ومسئولیت های شهروندی آشنا کنند واحترام به آنها را مهم ترین وظیفه ی خود بشمرند.

پس از این دوره، انجمن هشترودی به مرحله ای جدید وارد شده است: از میان هدف های دراز مدت، می توان به ایجاد کتابخانه و رسانه سرا در منطقه های محروم ایران اشاره کرد.علاوه برای این ، یکی از هدف های عالی انجمن، پی افکندن «انستیتومحسن هشترودی »در خاک میهن است.این، هدفی است که سبب خشنودی همه ی شاگردان وعلاقه مندان هشترودی خواهد بود.

انجمن هشترودی ازسال ۱۳۸۹با پذیرش اعضای جدید، توش وتوانی دیگر یافته است .در این مرحله ، طرحی برای ایجاد پیوند میان سه فرهنگ ایرانی،هندی وفرانسوی مورد نظر انجمن قرار گرفته است.نام این طرح«گیتانجالی » به معنای « تحفه ای از غزل »از شاهکار ادبی رابین درانات تاگور، شاعر نامدار هندوستان، برگرفته شده است