شعرهايي بياد دكتر هشترودی

در سوگ دكتر هشترودی- دکتر حسن هنرمندی

در سوگ دكتر هشترودی- دکتر حسن هنرمندی

ستاره ای عظیم از کهکشانها پیوند برید

ودر کویری فرو افتاد

که اگر در هر افق دیگر می تافت

کهکشانها را درزیر پوشش نور فرو می گرفت.

*

که باکلامی گرم ونوازشگر

بذر های توفانزده را مژده ی خرمنهای سر شار می داد.

*

که هربار که از سفر کیهانی خود باز می گشت

از شگفتی های ناشنیده خبر می آورد

ونوسفران را به تردید بر می انگیخت که:

«هان!پیری وپریشانگوئی».

*

که یاد خیام را در اندیشه دیر باورما بیدار می کرد

ومابه دیده ی شک وانکاردر او می نگریستیم.

*

که چون از تدبیر زمینیان نومید بود

رهائی مردمان را

به دست انسان کیهانی نوید می داد…

تا به هر تدبیر

شعله ی انتظاری در دلهای اسیر،برافروخته باشد،

که در کلام طنز آمیز خود

افسانه وحقیقت راچنان به هم آمیخت

که تندترین عطش اندیشه را فرو می نشاند

که در سخن خود خشم وخشونت را با مهربانی آشتی می داد.

*

…که سرانجام از تاریخ آلودگان گسست وبه تاریخ آیندگان پیوست.

*

ستاره ای عظیم،

تن به خاک خاموشی سپرد

***

دهمین سالگرد درگذشت استاد دانشمند عالیقدر محبوب ایران – ابراهیم صبا

دهمین سالگرد درگذشت استاد دانشمند عالیقدر محبوب ایران

به یاد سالها ارادت صمیمانه به آستان “استاد بزرگ دانشگاه”

عالم ارجمند وادیب شهیر شادروان”دکتر محسن هشترودی”

از ملک ادب حکم گزاران همه رفتند

گرامی کشور ما در زمانه                                           محیط دانش علم وادب بود

یکی زآنها” ریاضی دان معروف”                                  که استعداد سرشارش عجب بود

به نام نیک “محسن هشترودی”                                        گرامی اوستادی منتخب بود

به دانشگاه خدمت کرده بسیار                                      پی تعلیم ودانش  روزوشب بود

شریف ومهربان وبا فضیلت                                        به دور از خود نمائیّ و غضب بود

کنون،”ده سال “رفت از رفتن او                                  دل ما ازغمش در تاب وتب بود

ولی یکدم نرفت از خاطر ما                                       که دائم نام نیکویش به لب بود

زیاران تسلیت بر همسر او                                        که دانا همدمی عالی نسب بود

تسلی باد بر فرزند هایش                                          ویا هر کس که براومنتسب بود

بود جایش به دانشگاه خالی                                       که استاد گرانقدر ادب بود

 بهشت جاودانی مسکن اوست

چو الحق شامل الطاف رب بود

                                                                       ابراهیم صبا