در پیوندگاه زبانها
گفتمان میان فرهنگی: ایران، هند و فرانسه

شنبه ۲۵ آوریل ۲۰۱۵
در خانه شعر پاریس

جشنواره فرهنگی-هنری انجمن محسن هشترودی با عنوان در پیوندگاه زبانها سرانجام پایان گرفت. سفری بود از پاریس تا دیار هند و با گذاری از تهران. منازل این سفر مضامینی بود با مفهوم ادب و عدد، شعر و اشاره، نوا و کلام موزون، پیچ و تاب حروف الفبا بدست خطاط و رمز و راز مینیاتورهای ایرانی. سخنگویان با دانش کم نظیرخود و هنرمندان با هنرنمایی و با استعداد سرشار خود شنونده و بیننده را مسحور خودساختند و از هم اکنون نامه های مهرآمیز آنان میرسد و خشنودی خود را از رویداد ابراز میدارند بزودی در وبگاه خود شرح آنها را در معرض دید همگان می نهیم. براستی کف زدن های ممتد و ایستاده حضار در پایان مراسم خود بهترین شاهد این مدعا است.

اکنون که رویداد را پشت سر نهاده ایم، بخاطر می آوریم که چگونه در آغاز کار آنرا دور از دسترس می یافتیم. زمانی که چهار چوب برنامه در پیوندگاه زبانها و گفتگوی سه فرهنگ هند و ایران و فرانسه را طرح میزدیم و در این اندیشه بودیم که چگونه باید برنامه بعد از ظهر و شامگاه پر کنیم و درواقع دستخوش همان حالی بودیم که در هنگام تنظیم برنامه جایزه ادبی گیتانجالی داشتیم. در ماه مارس ۲۰۱۴ بود که پس از ماه ها بحث و گفتگو با همکاران هندی و فرانسوی و ایرانی، توانستیم خطوط اصلی این رویداد را ترسیم کنیم و به اطلاع همگان برسانیم. پس از آن با افرادی که بنا بود دانش و هنر و توان خود را عرضه دارند، وعده و قرارملاقات بگذاریم و سرانجام در راهی گام نهیم که پیشاپیش از دشواری و طول آن واقف بودیم. با پشتوانه انستیتوی فرانسه که از سال ۲۰۱۲ چتر حمایت خود را بر سر ما گرفته است، مدیریت خانه شعرا در پاریس، میزبانی جشنواره ی کوچک ما را پذیرا شد و در واقع این خانه را « دربست » در اختیار ما گذاشت تا به میل خود برنامه خود را اداره و اجرا کنیم و جا دارد که بار دیگر مراتب سپاسگزاری خود از آقای اولیویه شودانسون، سرپرست این خانه، ابراز داریم.

صد حیف که بخاطر اوضاع و احوال حاکم، نتوانستیم جایزه سیمین را آنچنان که بنا بود، بدست یک شاعره از نسل جوان درون مرز برسانیم ولی دیری نخواهد پایید که این مقصود حاصل آید. بزودی با ثبت بنیاد محسن هشترودی در خاک ایران و کوشش در اینکه زبان فرانسه جایگاه سزاوار خود را باز یابد، امیدواریم که روزی علاوه بر جایزه سیمین بهبهانی، جایزه ای هم برای شاعره ای جوان و فرانسه زبان از کشوری جنوبی یا شمالی در نظر گرفته شود. ما از هم اکنون چشمی بسوی قاره آفریقا دوخته ایم، قاره ای سرشار از استعدادهای شگرف شعر و ادب، که باید شناخت و شناساند. این ایده هنوز چون رازی است پنهان، هرچند که بزودی خواهد شد آشکارا !

با مهر و دوستی