سهیلا عزیزی, بازیگر

در تهران بدنیا آمده و ا‌کنون در پاریس بسر میبرد، کار هنر پیشگی  خود را از ۱۳۶۴ در ایران آغاز نمود جایزه جشنواره تئاتر تهران را برد. از سال ۱۳۷۰ تا زمان ورود به فرانسه، در چندین فیلم سینمایی و تلویزیونی نقش اول هنرپیشه زن را ایفا کرد. وی تاکنون چند دفتر شعر به چاپ رسانده که گزیده ای از آن در دست ترجمه به زبان انگلیسی است و در حال حاضر دست اندر کار به روی صحنه بردن دو نمایشنامه است.

   یونس فقیهی, خوشنویس و نوازنده سازهای کوبه ای

در نگاه من هر حرف از حروف الفبا به منزله شخصی است با خصایص، حالات، احساسات، وعشق و آهنگ خود… . یونس همزمان با شروع جنگ ایران و عراق، بدنیا آمد و دوران کودکی خود را با جنگ گذراند، همان جنگی که پدرش را از او گرفت. یونس که ۵ سال است به فرانسه آمده، میکوشد تا هنر سنتی خطاطی را به صورت زبانی بین المللی برای پیام صلح و آشتی عرضه کندو آمیزه ای از موسیقی و نقاشی را در اجرایی زنده و بدیع برصحنه آورد. برای آشنای بیشتر با یونس :  www.younesfaghihi.com

  شارل گنزالس, بازیگر و کارگردان

شارل گنزالس از دیرباز با بزرگان تئاتر فرانسه همکاری را داشته است (بزرگانی چون ژان لویی بارو، روژه پلانشون، ژرژ لاوه لی…). چند سالی‌ است او که تمام کوشش خود را وقف سه‌ اثر نموده است : کامی‌ کلودل، ترز داویلا و سارا کین، که آنها را به شیوه ای درخشان بر صحنه می برد (جشنواره آوینیون در سال ۲۰۱۴ و هم اکنون در تئاتر کارتوشری ونسن). شارل گنزالس تئاتر کامی‌ کلودل را در تهران نیز اجرا کرده است.برای آشنایی‌ بیشتر با شارل گنزالس www.charles-gonzales.com

   حمیدرضا جاودان, بازیگر و کارگردان

نزدیک به چهل سال است که این شهروند جهان که فریفته ی رنگ وبوی گوناگونی فرهنگ هاست، تئاترهای چهار گوشۀ جهان را از خاور و باختر درنوردیده تا مگر از این رهگذر به غنای فرهنگی سنتها دست یابد : کمدیا دلارته، تئاتر ماسک، تئاتر ژاپن. او این تئاترها را با آواز و رقص و گریم خود، اجرا میکند. شوق آموختن ودریافتن دایم، او را به صحنه های تئاتر زنده آمریکا، اپرای شهر لیون، کمدی فرانسز و … نیز کشانده است.

  ژودیت مگر , بازیگر

ژیل ژوآنار در مورد او چنین میگوید : « بازی او در تراژدی «جنگ ترویا روی نخواهد داد» در نقش کساندر خارق العاده بود. بازیگری های اخیر او در نمایش های تقریبا یک نفره خیره کننده و در عین گیرایی و طنز، از درخششی خاص برخوردار بود. او فارغ از رسانه ها و تنها به یاری شناخت نزدیکش از شعر و شعرای زنده امروز بر صحنه میرود … این بانوی هنرمند هم ستایش را برمیانگیزد و هم احساس را …».بر گرفته ازنوشته ی ژیل ژوآنار در باره او، مارس ۲۰۱۵

  مایا, رقصنده سنتی هند

« پنداری که او با تن خویش، موسیقی را به درون ما میکشاند و خود، موسیقی میشود […] بافتی لطیف از آهنگ و زبان اشارات اندام […] مایا در هنگام رقص بهاراتا ناتیام، دانش و هنر رقص رابه هم می تنَد.» ( پیر هانری : فصل هایی از رقص، ۱۹۹۶ ).۲۵ سال است که مایا در خدمت اساتید بزرگ رقص ورجاوند و سنتی هند، همچنان به فراگیری این هنر پرداخته و میپردازد. او در فرانسه انجمنی با نام « میراث تهانجاور » پی افکنده است تا آنچه را نزد استادان خویش آموخته، حفظ و به دیگران منتقل کند و این هنر را به فراسوی مرزهای هندوستان بکشاند و بشناساند. برای آشنایی بیشتر با مایا : www.natyamaya.net

  رسول مرادی, خوشنویس

متولد ۱۳۳۴ مشهد و ساکن تهران است و رشته اصلی او زیست شناسی است. او عاشق شعر است و هنر خطاطی و خوش نویسی و تذهیب خود را وقف شعرای بزرگ ایران نموده است. نمایشگاه های متعددی از آثار وی در ایران و در سایر کشورهای جهان برگزار گردیده که طی آنها جوایز بسیاری نصیب او شده است. وی هم اکنون عضو شورای عالی خوشنویسان ایران است. برای آشنایی بیشتر با رسول مرادی :shamsartgallerynews

  نیاز نواب, نوازنده و خواننده

پرورش یافته در خانواده ای اهل هنر و موسیقی، نیاز نواب نوازندۀ تار، گیتار، ویلن و پیانو است. از زمان ورود خود به فرانسه، علاوه بر فراگیری موسیقی، به کار آواز و آهنگسازی نیز پرداخته است. با صدایی شفاف و بلورین خود و با شناختی که از شعر و غزل دارد، اشعار حافظ، شیخ عطار – و هم اکنون اشعار سیمین بهبهانی شاعره از دست رفته ما را نیز- آواز خوان است. وی نخستین سی دی خود را که حاوی اشعار فرنسوی است، در ۲۵ آوریل عرضه میدارد.