صلحی شکننده برای ازسرگیری مقاومت

«به صلح خوش‌آمد می‌گوییم، با این امید که پایدار بماند! این پیروزی متعلق به همه‌ی کسانی است که، گاه به بهای جانِ خود، در برابر سرکوب داخلی و تجاوزهای خارجی ایستادگی کردند».

بانویی در تهران، ۲۴ خرداد ۱۴۰۵


این پیام یک دانشجوی جوان از ایران، تأییدی است بر آنچه انجمن محسن هشترودی سال‌هاست بی‌وقفه یادآوری کرده است: «صلحِ پایدار، پایانِ مبارزه برای آزادی نیست؛ بلکه شرط اساسی آن است».

پس از سرکوب‌های خونینِ دی‌ماه و سپس چهل روز درگیریِ ویرانگر، نیازمند بازسازی اساسی در همه‌ی زمینه‌ها هستیم: بازگرداندن اعتماد، احترام کامل به خواست‌های جامعه‌ی مدنی از سوی دولت و گشودن فضای گفت‌وگو میان ملت و مسئولان که امید است برای نخستین بار، به جِد و به راستی پاسخگو شوند.

شکاف‌ها عمیق‌اند. جامعه در سوگ و اندوه است و خانواده‌های قربانیان خواهان عدالت هستند؛ خواسته‌ای به‌حق و اضطراری. ما تاسف عمیقِ خود را در قبال دستگاه قضایی که به رویه‌ی همیشگی خود پایبند است و بازداشت‌ها و احکام اعدام را ادامه می‌دهد، ابراز می‌کنیم. ما قاطعانه خواهان لغو مجازات اعدام هستیم و به مبارزه برای رسیدن به این هدف ادامه خواهیم داد.

در برابر خودسریِ حکومت، اکثریتِ نسل جوانِ دانشجو به مبارزه‌‌ی مسالمت‌آمیز برای احقاقِ حقوق شهروندی و قانونیِ خود تاکید دارد. بی‌شک با وجود مسائل حاد کنونی، نسلِ جوان، مقاومتِ به حق خود مبتنی بر حقوق انسانی را از سر خواهد گرفت و انجمن محسن هشترودی همچون گذشته در کنار آنان خواهد ایستاد. جوانان ایران بیش از هر زمان دیگری در این مبارزه‌ی نابرابر به حمایت تمام آزادی‌خواهان نیاز دارند.

آزار، سرکوب و اعدام‌ها

جواد زمانی و ابوالفضل ساعدی، دو جوان بازداشت‌شده در جریان اعتراضات دی‌ماه که با اتهام «افساد فی‌الارض»، استفاده از سلاح، تخریب اموال عمومی و خصوصی و توطئه علیه امنیت ملی مواجه شده بودند، بامداد سه‌شنبه ۲۶ خرداد اعدام شدند. سازمان‌های مدافع حقوق بشر، اعتبار این احکام را زیر سؤال برده‌ و برگزاری دادگاه‌های غیرشفاف و غیرعلنی، و هرگونه اعتراف‌ اجباریِ تحت شکنجه را محکوم کرده‌اند.

جواد زمانی و ابوالفضل ساعدی، دو معترضی که در ۲۶ خرداد‌ماه ۱۴۰۴ اعدام شدند.

همچنین هفت دانشجوی ممتاز دانشگاه  صنعتی شریف پس از اقدامات اعتراضی خود با اخراج و محرومیت از ادامه‌ی تحصیل روبه‌رو شده‌اند. بر اساس گزارش «دانشجویان متحد»، رضا دالمن، فاطمه خاکپور، حسین شادمان، سپنتا سعیدی، مسیح باقری، فریبرز کهن‌زاد و پرنیان خدابخشی توسط کمیته‌ی انضباطی دانشگاه اخراج، و برخی از آنان از ثبت‌نام و ادامه‌ی تحصیل در تمامی دانشگاه‌های کشور منع شدند.

هفت دانشجوی اخراجی و محروم از تحصیل دانشگاه صنعتی شریف.
علی دالمن به دلیل آویختن عروسکِ موش از یک درخت در محوطه‌ی دانشگاه، به مدت چهار سال از ادامه‌ی تحصیل محروم، و اخراج شد.

شبی برای صلح در خاورمیانه به مناسبت رونمایی کتاب «صلح آینده ماست»

سمت چپ: مائوز اینون؛ سمت راست: عزیز ابوساره، نویسندگان کتاب «صلح، آینده‌ی ماست».

این رویداد در تاریخ ۲۹ اردیبهشت‌ماه 1405 توسط مرکز فرهنگیِ سابابا و برای رونمایی از کتاب صلح آینده ماست نوشته‌ی مائوز اینون Maoz Inon (اسرائیلی) و عزیز ابو ساره  Aziz Abu Sara (فلسطینی) با استقبال فراوان مشارکت‌کنندگان در پاریس برگزار شد.

پس از سخنرانی نویسندگان این کتاب، فریبا هشترودی، مسئول انجمن محسن هشترودی بار دیگر مواضع این انجمن را بیان کرد : «صلح منطقه‌ای بدون مشارکت مردم ایران و خواست آنان برای آزادی و همزیستی امکان‌پذیر نخواهد بود. ضروری است از تلاش‌های آنان در این مسیر حمایت شود.»

جلد کتاب «صلح، آینده‌ی ماست».

انجمن محسن هشترودی بر این باور است که ایرانیان می‌بایست هرچه سریع‌تر به گفت‌وگوی صلح اسرائیلی-فلسطینی بپیوندند. صلح پایدار در خاورمیانه نیازمند مشارکت جامعه‌ی مدنی بین‌المللی است.

فریبا هشترودی، مسئول انجمن محسن هشترودی، در «شبی برای صلح در خاورمیانه».

«علم و هنر بن مایه‌ی ارتباط میان مردمان است و صلح، ثمره‌ی گفت‌و‌گوی میان فرهنگ‌ها‌».  محسن هشترودی

موضع انجمن محسن هشترودی ادامه‌ی تعهد دیرینه‌ی آن برای پیشبرد گفت‌وگو و ایجاد پل‌هایی پایدار میان ملت‌‌هاست.

یادآور می‌شویم که در طی این سال‌ها گرده‌همایی‌های بین‌المللی مختلفی در این راستا به همت انجمن برپا شده و با استقبال فراوانی مواجه شدند. از جمله بزرگداشت سیمین بهبهانی و محسن هشترودی، «در تقاطع زبان‌ها، گفت‌وگوی میان‌فرهنگ‌ها: ایران، فرانسه و هند» در سال ۱۳۹۴، رویداد «جوانان، حقوق بشر و آزادی بیان» در شهرداری لیون در سال ۱۴۰۲.

همبستگیِ جوانان فرانسوی با جوانان ایرانی

پوستر جشنواره‌ی «پیام‌آوران کتاب»

در تاریخ ۴ تا ۶ خرداد ۱۴۰۴، فریبا هشترودی در جشنواره‌ی کتاب «پیام‌آوران» در شهر آلس شرکت کرد. او آخرین کتاب خود با عنوان «جنگ در ایران، دفتر روزانه ۲۰۲۵–۲۰۲۶» را معرفی کرد و مجموعه‌ای از نشست‌ها و کارگاه‌ها را در دبیرستان‌های شهر آلس برای دانش‌آموزان سال پایانی برگزار نمود. موضوع این کارگاه‌ها «آزادی یا مرگ…» بود و خانم هشترودی به‌تفصیل درباره‌ی مبارزه‌ی دانشجویان ایرانی سخن گفت؛ نسلی که دهه‌هاست در برابر سرکوب ایستاده و برای آزادی و ابتدایی‌ترین حقوق شهروندی خود مقاومت می‌کند.

جلد کتاب «جنگ در ایران، دفتر روزانه ۲۰۲۵–۲۰۲۶».

او تأکید کرد که این مبارزه، که اغلب به بهای جان بسیاری از دانشجویان تمام شده است، همواره بر شیوه‌های مسالمت‌آمیز و قانون‌مدار تکیه داشته است. نویسنده و مسئول انجمن محسن هشترودی بر این نکته پافشاری کرد که نسل جوانِ دانشجویی ایران، چون خود قربانی خشونتی افراطی بوده، با قاطعیت هرگونه خشونت را رد می‌کند. همچنین نمایش فیلم‌های کوتاه مستند از وب‌سایت موها (Mo-Ha) تأثیر عمیقی بر دانش‌آموزان دبیرستان گذاشت و آنان را به‌شدت متأثر کرد.

فریبا هشترودی در میان دانش‌آموزان دبیرستانی / آلِس © 2026 Fabrice Jurquet

نویسنده از جنگی تجاوزکارانه و تحمیل‌شده علیه‌ی زیرساخت‌های میهن و ملت سخن گفت که هزینه‌ی آن را بیش از همه مردم پرداخته‌اند. واقعیتِ تلخ جنگی استکباری که با وقاحتی خاص در ۲۴ ساعت شبانه‌روز با عنوان «جنگِ آزادی‌‌بخش» به جوانان و مردم فرانسه معرفی شد. او به تفصیل بر ضرورت صلح تأکید کرد و یادآور شد که دفاع از صلح، مسئولیتی است که نسل جوان باید در سراسر جهان بر دوش بگیرد، زیرا آینده از آنِ آنان است و این مسیر بدون همبستگی و همدلی ممکن نیست.

در پایانِ نشست، بسیاری از دانش‌آموزان کتاب جنگ در ایران، نوشته‌ی فریبا هشترودی را خریداری کردند، چرا که تمامی حقوقِ مولف آن به انجمن اختصاص دارد. دانش‌آموزان به او گفتند پیام را «صد درصد گرفته‌اند» و واکنش آنان چشمگیر و الهام‌بخش بود. گواه آن، پیام‌های پرمهر و تأثیرگذاری است که آنان برای همسالان ناشناس خود در ایران نوشتند و در ادامه می‌آوریم:

ورق بزنید


یادبود و ادای احترام به آقای ژان زیگلر، عضو افتخاری از دست‌رفته‌مان

ژان زیگلر (۱۹۳۴–۲۰۲۶)

ژان زیگلر Jean Ziegler،عضو افتخاری انجمن محسن هشترودی، پس از مبارزه‌ای بی‌وقفه علیه خشونتِ سرمایه‌داری و فجایعی که در سراسر جهان ایجاد می‌کند، از میان ما رفت.

تعهد همیشگی او به دفاع از حقوق بشر و کرامت ملت‌ها در عرصه‌های مختلف منجمله در سازمان ملل، همچنان مرجعی ارزشمند و میراثی زنده برای همه‌ی کسانی است که این مبارزه‌ را ادامه می‌دهند.

سه عنوان از کتاب‌های نوشته‌ی ژان زیگلر (از چپ) :

توضیح سرمایه‌داری برای نوه‌ام؛ به امید آن‌که پایانش را ببیند، نفرت از غرب، سوئیس از وایتِکس هم سفیدتر می‌شوید!

S’abonner
Notification pour
guest
نام و نام خانوادگی
آدرس ایمیل

0 نظرات
Le plus ancien
Le plus récent